Anohniren "Hopelessness", atera eta hiruzpalau urtera, oraindik disko ikaragarria da. Oilo ipurdia jartzen dit, abesteko gogoa ematen, amorratzen eta alaitzen. Dena batera. Ez da soilik diskatzar bat, artistatzar baten berrasmatzea da, eta hori zaila da beti. De la ostia atera zitzaion Anohniri.

Baina pasa den astean erabat engantxatua egon naiz Georgia Barnesen disko berriarekin, "Seeking Thrills". Al loro tipa honek nola kontrolatzen dituen bere sinte eta sanplerrak pop kantu borobilak baina aldi berean bereziak egiteko. Txikitatik aritu omen da katxarro elektronikoekin eta hori igartzen da. Bere diskoa "nobedade"tik klasikora pasa da bi astetan nire etxean eta aspaldi ez bezala kaletik kaskoak jantzita abesten jarri nau... pitchfork.com/reviews/albums/g

Atzo, adibidez, Sepulturaren hirugarrenarekin emozionatu nintzen. Gaur goizean Damneden azken Lparekin, 2018koa bera. Izugarria 40 urte pasa ostean talde batek hain disko ona egitea. Damned nire talde kuttunetakoa da. Haien estiloa erabat pertsonala eta irekia da eta, bereziki, temazo ikaragarriak egiten dituzte.

Ostiral honetan, iluntzeko 19:19tan Carlos Balseiro eta biok mikro-kontzertua egingo dugu Ermuan Markos Gimeno Vesgaren omenez. Bere lana biltzen duen erakusketaren baitan.

On this day, 20 January 1856, women’s rights activist Harriot Stanton Blatch was born in New York. Later travelling to England, she returned disapproving of the National American Woman Suffrage Association’s conservatism. She responded by forming the Equality League of Self Supporting Women, to reach out to the working class. 20,000 women workers in New York’s Lower East side: factory, laundry and garment workers joined and hold militant demonstrations.

Porsierto ez dizuet esan baina larunbatean PlanB eta Jotakie ikusten egon nintzen Antiguako gaztetxean. Jotakieren itzuleraren berri banuen baina bi urte hauetan ezin izan ditut ikusi. Batzutan itxaroteak bere saroa dakar eta batean ikusi ahal izatea, eskenatokirik gabe, parez-pare... oh zeruak. Ze ederra izan zen. Argazkia kaka bat da, ilustratzeko bakarrik

Markos Gimeno Vesgaren erakusketan bere diseinuak ere ikusgai daude. PAMen garaietan asko eztabaidatzen genuen Markus eta biok kolore, tipografia eta diseinuen inguruan, inoiz ez geunden ados. Hala ere, bere diseinuetako batzuk asko gustatzen zaizkit, palindromo eta hitz jokoekin egin zituenak, adibidez. Erakusketa , Lobiano kultur gunean, otsailak 2ra arte

Orain baino ARE gazteagoak ginenean asko entzuten genuen taldea zen AUTOA. Azkoiti inguruan sortu zen aske, instrumental eta experimentala. Kantu luzeak eta bidaiariak egiten zituzten eta zuzeneko erabat triposoak. Etxera heldu, diskoarekin gogoratu, bolumena igo eta eguna alaitzea, dena bat. Alone Recordsek oraindik kopiak ditu... 3 eurotan! the-stone-circle.com/store/en/

Bere heriotzetik 404 egun pasa ziren egunean (atzo) ireki zuten Ermuan Markos Gimeno Vesga diziplina anitzeko artistari buruzko erakusketa. Oraindik ez naiz pasatu ikustera baina berak egindako kartel eta kontu batzuk aportatu ditut eta uste dut aukera ona dela Markusen unibertso amaigabean murgiltzeko

LIanek egiten dituen muralak pasada bat dira, asko pozten naiz bere lan bat aukeratu dutelako urteko onenen artean. berria.eus/paperekoa/1941/030/ Madrilen dagoen 2018ko hau ere mundiala da

Zenbat markatu ninduen bere garaian Sonic Boom musikariaren proiektu honek. izenpean gordetzen da Spacemen 3 taldeko kide ohiaren alderdi elektronikoena. 97an atera zen disko hau eta uste dut entzun nuenean flipatu nuela musika hori egitea ere posible izatearekin. Discarral.

Hau lehen bageneukan? Ala eguneraketaren ondorio da? Egia esan hirugarrenean sartu naiz kuriositatez eta hobe egin izan ez banu. Ugh

Erakutsi gehiago
Mastodon.eus

mastodon.eus euskararen eta euskal kulturaren komunitatearentzat sortutako Mastodon sare sozialeko euskarazko instantzia bat da.